Université_Missouri_School_of_Journalism

Docent vertelt: niet #omdathetkan?

Omdat wij onszelf de online skills niet (volledig) zelf aangeleerd hebben, starten we met de rubriek ‘docent vertelt’. Tweewekelijks vertelt een docent over zijn werk. Over hoe de studenten online journalistiek gedoceerd krijgen. Over hoe die verhalen goed (en soms minder) zijn. Wat het belang van online journalistiek is. Hoe hij tegen de journalistieke praktijk aankijkt. We trappen af met Jules Seegers.

Hij is docent ‘Journalistieke Technieken’ en ‘Journalism Studies’. Maar eigenlijk ook de eindbaas van de Nieuwsredactie, een plek waar studenten in een redactieomgeving leren werken en produceren.

Ik werd er blij van. De afgelopen dagen moest ik nog wat artikelen beoordelen van onze schrijvende studenten die we proberen digital only te laten denken. Veel van deze tweedejaars hadden een tool in hun artikel verwerkt.

Van het obligatoire interactieve grafiekje – keurig aan de hand van data van het CBS en Jellinek – tot een kekke tijdlijn in een stuk over de verkiezing tot beste sportboek van het jaar. Zijn de Oscars, en daarmee Hollywood, echt te blank, te hetero en te mannelijk? En ach, waarom zou ik nog platte tekst wordpressen als ik alles gewoon in een Piktochart kan mikken? Ik blij.

Tuurlijk, aan de uitvoering kan nog wat bijgeschaafd worden. Maar dat deze studenten nadenken over of ze (een deel van) hun verhaal beter in toolvorm kunnen aanbieden, dat is belangrijk. En het vloekt met de pay-off van de twee dames die me vroegen een gastblogje te schrijven voor deze baas van een site.

Is niet erg. Waarom? We moeten deze generatie journalistiekstudenten de vrijheid laten voelen om te experimenteren met vertelvormen. Ervaren wat het is om je verhaal om meerdere manieren aan te bieden. Laat ze ruiken, voelen wat de mogelijkheden zijn. Wanneer pakt het tof uit en wanneer ga je op de bek? Waarom werkt mijn PowToon voor dit verhaal beter dan een infographic?

Nu kan het nog, dat aankloten. En voor mij als docent is dat heerlijk om te zien. Ze pikken het op, ze zijn ten opzichte van de club die vorig jaar bij me zat al verder. Geëvolueerd, zeg ik tegen mezelf. Omdat ik dat mooi vind klinken. Als je ze nu niet laat opstijgen, crashen en weer doorgaan komen ze nooit aan de bouwstenen zoals Toolschool die voor zichzelf sprokkelde. Het is net onderwijs.

Ik werd er dus blij van, die tooltjes. Want als deze lui over twee jaar aankomen waar Van Leeuwen en Van Loon nú staan, zijn ze beter dan dit olijke tweetal nu is. Ze spreken niet meer van tools, maar gewoon van journalistiek. De norm. En ook dat is niet erg, want tegen die tijd kan Toolschool de nieuwe j-school zijn. #Zozijnze. Iemand moet het ze alleen nog even zeggen.

0 Comment

Say Something